Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Sözsüzceyi tanıdığım kimse bilmiyor.
Ruhumdakileri ifade edecek
Sözleri niye icat etmemişler ki...
Ağlamayan çocuğa meme verilmezmiş,
Şu halimin ağlaması nasıl olur, bilmiyorum ki...

Yine öyle oldu,
Dilinin ucunda gibiydi
Bir iki karaladı,
Çabaladı..
Kelime karşılığı yoktu
Sustu..

Kendimi kendimde kaybedip
Yok tekrar,tekrar bulmak gibisi
Bulduğumu yeniden
İlk kez bulurcasına
Sevmek gibisi...
Doymadım bulup bulup

Aklımızdan Büyümedik Biz
İşte bu aklından büyümemiş denilen
Minyon kızlardık biz çocukken
Biz aklımızdan büyümedik..
Hala da büyümeğe niyyetimiz yok..
Çoğumuz da yaş kırkı beş geçse de..

Laftan bıkmışlığım var
kelimelerin sığlığından..
Anlatacak bir şeyim yok
Sen anlatmak istersen de
Gözlerinle,gözlerime anlat
Hatta gözlerimizi de kapayalım

Hakikat yolcusunun ilk sorusu
Derler ki ben kimim? oysa
Ben kendimi aramadım hiç..
Nereden geldim nereye gidiyorum demedim
Durup düşünüp soracak mecalim yoktu,yanıyordum
Dedim ki içim de bir ateş topu var

Düşünen, düşündüğü an düşündüğü yerde,
Bedenin içinde olduğunu düşünüyorsan
Beden elbisesi içindesin
Dün sabah yediğin baldaysa aklın,
Yaşanmış bitmiş,ölü toprağını eşelemektesin.
Yarın yiyeceğin kaymaktaysa

Taze Umut*
Az önce bir umut gördüm
Yüreğimde
Öyle saf öyle masum
Yeni doğan sabah güneşi gibi
Işıl ışıl tertemiz...

Gönül , seninde işin zor
Yoluna yoldaş,canına candaş,
Uçup yükselmek için,
Kanadının gücüne denk,
Eş istersin,bulamazsın.

Aradığım yerde değil,
Aradığım şeyde yangınım..
Gururun da canı cehenneme
Dönsem,kaybettiğim yere
Kaybettiğim şeyi bulamamak var
Yoksa senin de,