Sükunetin gölgesinde

Bir sükût içre yanar kalbimde hicrân ateşi,
Gecenin bağrına düşmüş gibi bir mâtem eşi.

Sîne-i derdime her dem dolar ah u figân,
Ne visâl isterim artık ne de bir başka cihân.

Gölgeler gizler iken rûhumu hüsrân ile,
Adını fısıldarım rüzgâra isyân ile.

Bir hayâl oldu gözümde o latîf çehre yine,
Düşerim sensizliğin en derin enkazına ne.

Çöker üstüme zaman, bir kara zindân gibi,
Sensiz her nefesim ey yâr, bana hicrân gibi.

Ne kader dinlerim artık ne de efsûnlu söz,
Seni bir an göremezsem donar içimde köz.

Ey perîşân geceler, ört beni sessizce yine,
Varsın unutsun adım, yazmasın artık seni ne.

Bir avuç kül kalırım rüzgârın avucunda,
Ne adım kalır artık ne de iz bu yolumda.