Gurbet Şiiri - Hasan Efe Karabulut

Döner yıldız karanlıkta ışığa,
Akar sessiz nehirler bir ılığa,
Bulut geçer üstünde dağların,
Gönül bağlar özlemini uzağa.
Söner her gün ufuklarda bir alev,
Savurur rüzgâr yaprakları delev,
Uzak eller çağırır beni yine,
Kalır ruhum bu topraklarda helev.
Geçer ömrün baharı tez solar,
Gülün rengi soluklaşır, ağlar,
Seher vakti öter bülbül dalında,
Yürek aşkın ateşiyle yalvalar.
Ne yol gider, ne iz kalır çölde,
Kayar gözler sislerin ardındaki ölde,
Susup dinler kulak bir ses arar,
Gurbet yakar içimi bu gecelerde.
Dönecek mi o bahar yine güler,
Açacak mı goncalar, eser yeller,
Belki bir gün kavuşur iki gönül,
Ve biter bu hasretin acı dilleri.