Ant Şiiri - Hasan Efe Karabulut

Gökte bir sessizlik, dalgalanır bir sır,
Rengi kanla yazılmış, her kıvrımı bir asır.
Toprağın kalbinden yükselen bir haykırış,
Türkiye derler adına—sonsuz bir varoluş.

Bir kumaş değildir o, bir milletin nefesi,
Şehidin son bakışı, annenin titrek sesi.
Bir rüzgâr dokundu mu, tarih dile gelir,
Her dalgasında nice kahraman dirilir.

Çanakkale Savaşı’ndan bir iz,
Kurtuluş Savaşı’ndan bir sız.
Kızılında nice destan, beyazında umut,
Bir bakışta göğe yazılmış en büyük yemin, en somut.

Ey ay yıldızlı sancak, sen bir sevdanın adı,
Gölgen düşse yüreğe, diner dünyanın tadı.
Ne fırtına söndürebilir, ne karanlık örter seni,
Sen doğdukça doğarız, ey milletin ebedi beni.

Bir çocuk gözünde parlayan ilk ışıksın,
Bir askerin kalbinde susmayan alkışsın.
Yere düşsen gök ağlar, zaman durur aniden,
Sen varsan biz varız, sonsuza dek yeniden.

Ant olsun dalgana, ant olsun rengine,
Can versek az gelir bu kutsal yeminine.
Bir bayrak değil yalnız—bir ruh, bir kader,
Sonsuza dek yükselecek, yıkılmaz bu eser