KAYMAK
İktidar beceriksiz her şey berbat
Suçlu, oy verenler kaynak yiyenler
Budala olanlar sayıca bitmez
Güçlü, oy alanlar kaymak yiyenler
Şu dağlarda yatamadım.
Yükseklerden bakamadım.
Bir güzelin derdi bende.
Savurup ta atamadım.
Söküp söküp atamadım.
KENDİNİ ÖLDÜREN ZAMAN
Zaman
Posasını döküyor aramıza
Uzaklaşıyoruz
Mintan aldım yâre mordan.
Yârim der ki dar da dar dar!
Dedim geçeyim yardan
Gönlüm der ki yar da yar yar!
Düşeş attım gönlüm coşar
Benzese de gökteki bulutlara,
Beyazın içinde beyazlar kirli.
Bağlansam da çaresiz umutlara,
Niyazın içinde niyazlar kirli.
*
Katmer katmer acılar biçim biçim.
Seyyid Nesimi’ye
Toz içinde yalnız zaman yanığı,
Bir kitap buldum sayfaları çoktu.
Yavaşça girdim kapısından sessiz,
Bir gemiydi ki tayfaları yoktu.
KOLTUK SOYTARILARI
Kaç soytarı ağırladık
Şu ceylan derisi koltuklarda
Hadsizliğin haddini bilmeden
Tepemizde tepindiler de gıkımız çıkmadı
Bir korkuluk gibiyim, ortasında Dünyanın.
Canlı mı cansız mıyım, vallahi bilmiyorum.
Ne kelebek ne bir kuş, tek canlı benim sanki!
Titreyen yaprak gibi, öylece bekliyorum.
*
Bir insan sahtesiyim, ottan çöpten samandan.
Ah yar.
Sensizliği bağrıma bastım
Taş kesildim taşlarda başım
Yağmurlar gitmez gözlerimden
Zemheri baharım kışlarda başım
Meyhaneler bitmiş, kemali zayi,
Zavallı sakiye, ağlamak düşer.
Zahit mangır sayar, dökmüş şarabı,
Mürşid-i kâmil’e çağlamak düşer.
*
Zamane şeyhinin, bitmiş mihneti.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!