DÖRT MEVSİM
Dört mevsimdi her şey,
Taşlar çiçek açardı senle,
En tatlı meyvelerini verirdi gönüller...
Bahar vardı, kış, yaz ve güz...
Dünya tersine dönmeye başlamış,
Her şey bir garip artık!
Su yokuşa doğru akar olmuş,
Ateşler, barutlarla söndürülmeye çalışılıyor!
Gökyüzü de şuurunu yitirdi,
Güneşler batıdan doğar olmuş!
Bir testi su döktüm elma ağacının dibine,
Bir tutam da aşk kattım asla kurumasın diye…
Geri çekilip şöyle bir baktım ki dallarına,
Anladım bu eşsiz güzellik bize Allah’tan hediye…
Gelip güneş de katıldı atlayıp yeryüzüne,
BİR HAYAT VER BANA
Bir hayat ver bana,
İçinde senden olsun, biraz da benden.
Gülüşlerinden olsun, biraz da bakışlarından.
Bir de güneş lazım huma kuşum,
Git aşkı mezarlıktakilere sor,
Onlar kadar kimse bilemez çünkü kabir azabını...
Sonra düşün bir kez o azabı veren kim sor kendine,
İçireni kadar kimse bilemez çünkü sevda kezzabını...
Ben örümceğe suç bulmam asla,
Mesele bin kez ölmek değil,
Bir kez ölmektir...
Çünkü geri kalan
Dokuz yüz doksan dokuzu yalandır...
Mesele bu dünya durana kadar değil,
Abartmayı sevmem ama sevmeyi abartırım!
Öyle bir severim ki;
İnan Azrail’in iştahını kabartırım!
Sonra koşarım toprağın kollarına,
Peşimden gelen bağrını şaşırtırım!
Seni öyle bir yazarım ki,
Aşk üç harfliyse kelimeleri şaşırtırım.
O kadar çok şiir yazarım ki sana,
Bu adam beni ne ara sevdi diye şaşırtırım!
Sen beni damla damla sev,
Ben onu göl yapar, denizleri şaşırtırım!
Toprağa karıştım, tohumun doldu
Ey elma ağacı,
Bu toprak su at diye bulutlara bağırır oldu!
Kışta da olsam, öyle bir çiçek veririm ki sana
Gökte güneşi, yerde baharı şaşırtırım!
Öyle bir renk ve kokuya bularım ki seni,
İştahla güle giden bülbülü şaşırtırım!
_StzM_
21.08.11/04:46
Seni bir defa öpsem,
İkinin üçün hatırı kalıyor…
Dört beş defa öpsem,
Bu kez diğerlerinin hatırı kalıyor…
Alsa başını gitse onlar yüzler,
Yahu bu kez de binlerin hatırı kalıyor…
SEN BENİ BEĞENMEZSİN!
Sana prens olmak istedim,
Seni kraliçe yapmak istedim,
Sen, beni ayak numaramdan tanıyacak salakla mı dedin!
Sana ak küheylanımla gelmek istedim,
Tuttun bir körün oğluyla mı dedin!
Sen ki ben, ben ki sen…
Mutluluk buydu aslında:
“Belki sen, belki ben…”
Ya sakla aşkını, mutluluğu bileyim
Yasakla mutluluğu, aşkını göreyim…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!