Bir su,
Önceleri dingin, önceleri durgun.
Yatak,
Yol açar ilkin, yol açar upuzun.
Bir su,
Gider nazlıca, gider kararınca.
Yatak,
Yol açar derin, yol açar yorgunca.
O su,
Kıvrılır bazen, doğulur zorlukla.
Yatak,
Yol açar yine de, yol açar aşkla.
O su,
Önüne katar her şeyi, toprağı.
Yatak,
Yol açar durur, yol açar dağ taşı.
Ve su,
Bendini sığmaz, denize kavuşur.
Yatak,
Bir misyonunun bitmesiyle uyur.
... Ve su,
Denizde zerre, okyanusta yok olur.
Yatak,
Suya hasret çatlar sonunda kurur.
Ta ki
Yeni bir suyu yol açma kudreti,
Yine kendisine verilene dek.
27.09.2021
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 26.07.2026 11:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sabah gözümüzü açtığımız andan itibaren hep bir amaç için uğraşıyoruz. Amaç su olsa, onun yol alması için çabalayan yatak biz insanoğlu... Amaç hayırsa huzur içinde misyonumuzu tamamlarız inşallah. Yaradan açtığımız yolu ve giden suyu huzurunda hayır kılsın... Amin.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!