Su Destanı Şiiri - Mesut Tütüncüler

Adım su , öyle koydular.
Şimdi beni benden dinle.
Ne kandılar, ne doydular.
Beni bir de benden dinle.

Dünyanın dörtte üçüyüm.
Bedenin kaçta kaçıyım,
Hayatının baş tacıyım.
Beni bir de benden dinle.

Abdestle Hakka duruşlar,
Duayla dökülen yaşlar,
Temizlik benimle başlar.
Beni bir de benden dinle.

Durgunken biraz bulanık,
Akarsuda duru kıvrık,
İçimde yüzerken balık,
Beni bir de benden dinle.

Sofranın baş köşesini,
Cam ya da pet şişesini,
Yokluğun endişesini,
Beni bir de benden dinle.

Kururken nice ırmaklar,
Yolumu gözler çocuklar,
Benim içindi adaklar,
Beni bir de benden dinle.

Kirleten, bencillik yaptın,
Bir dönülmez yola saptın,
Alet edip güce taptın,
Beni bir de benden dinle.

Nuh Tufan’ da bende yüzdü.
Musa Nil’de benle gezdi.
Eyyüp derdi benle çözdü.
Beni bir de benden dinle.

Geçsem de taştan kayadan,
Bilinen her coğrafyadan,
Vazgeçmem asla hayadan.
Beni bir de benden dinle.

Yağmurla rahmet bilindim.
Dört mevsim kıymet bilindim.
Savaşta devlet bilindim.
Beni bir de benden dinle.

Başak verdirdim, büyüttüm.
Değirmen olup öğüttüm.
Alın terine ölçüttüm.
Beni bir de benden dinle.

Kader örmüştü ağını,
Atladım nice çağını,
Geldim bugünün sığını,
Beni bir de benden dinle.

Mesut’u derine vuran,
Gassale kefen sardıran,
Son yolculuğa durduran,
Beni bir de benden dinle.