Sözden Düşen Bir Seyyah

Dünyaya bir sözden düştüm,
Tutmayınca gözden düştüm.
Unuttum mu nankör müyüm,
Odu "Belâ", közden düştüm.

Düştüğüm sürgün diyârım,
Cürmüm içinde ağyarım
Pişmanlığın gölgesinde,
Yola çıksam tövbe kârım.

Akl-ı selîmce seyyahım,
Gönül durağı dergâhım,
Gelenler ne götürdüler?
O cevabında eyvahım.

Eyvah ki ne eyvah gayrı,
Ayrı düştük Hak’tan ayrı.
Dünyaları da verseler
Mesut’a var mıdır hayrı?