Şu Nurlu Anlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Mercekle baktım şu nurlu anlara,
Karlı tepelerden şelale akar,
İçten girdim apak heyecanlara,
Objektifim dağları sevmiş bakar.
*
Geliyor ay ışığından yeni çağ,
Kar altında uyuyor güneşli bağ,
Vizöre sızdı aydınlık koca dağ,
Pırıl pırıl parlayıp içim yakar.
*
Elimde cihaz adım attım yavaş,
Tepeden yuvarlandı büyücek taş,
Ak siluet ona oldu arkadaş,
Kirlerim objektifin camı yıkar.
*
Fırtına esti şiddetle bir meyil,
Ak suları donduran kıştır bu bil,
Merceği hemen ince kumaşla sil,
Hatayı sevmeyen ustan, bak takar.

Işıkla süslüdür senin kaderin,
Eriyen buzların suyu hep serin,
Pozladığın an güzeldir her yerin,
Ufuklar sevgisiz kalpleri sıkar.
*
Eşyaların tozunu örtmüş duman,
Adım at dışarı, her yan gür orman,
Soğuktan uyuşur ellerin aman,
Süt mavi diyardan hep umut çıkar.
*
Objektife yansıyan bu yer güzel,
Kuşları seyretmek büyülü özel,
Tuşa basarken hiç titremesin el,
Flaşların ışığı geceye çakar.
*
Nurlu şafak vaktin sunuyor sanat,
Süzülen kuşlara şahittir kanat,
Düşleri hapsetmek büyük bir hayat,
Sahnenin o güzeli çiçek kokar.