Şu Garip Bedenim Şiiri - Kasım Kobakçı

Yeşeren vadilerde, umutlu ilkbahar,
İçimi sızlatıyor, esen serin rüzgar,
Yüzüme çarpan karlar, hep bağrımı yakar,
Sevinci hiç tatmadı, şu garip bedenim.
*
Yıllarca emek verdim, vefasız yoldaşa,
Gözyaşımla ağladım, toprağa hem taşa,
Lanetler okuyorum, böyle kör savaşa,
Sevinci hiç tatmadı, şu garip bedenim.
*
Fırtınalar kopardı, dağların taşından,
Acılar damlıyordu, zehirli aşından,
Yıllarım akıp gitti, gözümün yaşından,
Sevinci hiç tatmadı, şu garip bedenim.
*
Mevsimler kışa döndü, her yanım kör ayaz,
Saçlarıma, karların rengi düştü beyaz,
Umutsuz sayfalarla doldu, o kara yaz,
Sevinci hiç tatmadı, şu garip bedenim.
*
Ağlayan suratıma, talih asla gülmez,
İçimdeki feryadı, sağır alem bilmez,
Alnıma yazılmışsa, kara baht silinmez,
Sevinci hiç tatmadı, şu garip bedenim.