Sözün Elbisesi Şiiri - Erkan Arslan

Ol dedi bir sözcükle, zamanım oluverdi.
Tutuverdim ben şimdi bu zihnimin hızıyla.
Duvara asılırken zaman bir duruverdi;
Bitecek mutluluklar o anın sızısıyla,
Bindim buluttan gemiye, gemini tutuverdi.

İnsan dokunmak ister baldan tatlı sözlere,
Ruhundaki anlamı, onları giymek ister.
Eksik parçasısın sen, dokunuver gözlere;
Oturmuş kötü sözler, lütfen sevgiyi göster
Atlas ipekler giymiş, aldanan o yüzlere.

Ayna, boşalt içini; gör sevgili yüzünü.
Ateş yakma kum kadar, camdır ruhumun içi.
Titrer zavallı elim, ama kırarsın bütünü;
Sözlerim mi giyinik, kim bu çıplak biçici?
Dokundu dudaklarım, giyinirken sözünü.

Erkan Arslan - 04-09-2026