Söz Varlığı Şiiri - Kasım Kobakçı

En ulu güneşler batar,
En ulu geceler yatar,
En ulu şafaklar atar,
Ama sözvarlığı cana can katar.
*
En tatlı rüyalar biter,
En tatlı umutlar yiter,
En tatlı anılar tüter,
Ama sözvarlığı çağlara yeter.
*
En kutlu devirler geçer,
En kutlu nesiller göçer,
En kutlu rüzgârlar biçer,
Ama sözvarlığı kaynaktan içer.
*
En hırçın sevdalar solar,
En hırçın dalgalar dolar,
En hırçın rüzgârlar yolar,
Ama sözvarlığı engine dalar.
*
En sağlam kaleler yıkılır,
En sağlam düğümler sıkılır,
En sağlam yollardan bıkılır,
Ama sözvarlığı zihne çakılır.
*
En ağır kayalar ezilir,
En ağır kederler sezilir,
En ağır tesbihler dizilir,
Ama sözvarlığı sırra çizilir.
*
En gizli ateşler yanar,
En gizli yaralar kanar,
En gizli denizler donar,
Ama söz varlığı kalplere konar.