Söyleseydim Mukadderatı Şiiri - Kasım Ko ...

Nasıl yorumlasam varoluşumu,
İlerliyorum habersizce,
Benliğimle boğuşurken,
Anımsıyorum ninnileri de,
Cümleler dökülüyor, hafızamın derinliğinden,
Ne iyi olurdu, yazılsaydı yaşamsal serüvenim,
Daima o vakitteki gibi,
Harmanlayıp söyleseydim mukadderatı...
*
Omuzlarıma dokunuyor, erik dalı,
Varlığını sezdiğim, dakika misali,
Mevsimler coşmuş beldelerde,
Tempolu soluğumda...
*
Arınır bundan sonra, bayağı sancılar,
Hüzünlü şafaklarımdan,
Yitik tekliğimin, yoldaşlıkları yeşerir,
Kapamadan aydınlığı,
Tebessüm eder misin, nihai bir masalla,
Toyluk nefsime,
Evvelki gün doğumundan,
Hülyalarım, vapurları ıskalamadan...
*
Neyle tanımlayayım vazifemi,
Durmaksızın yol alırım,
Cebelleşirken kaderimle,
Hatırlıyorum o duaları,
Hikmetler sızıyor, belleğimin kuytusundan,
Önüme konsaydı, bütün mazim,
Sürekli o demdeki gibi,
Aktarabilseydik bütünleşip hayatı...
*
Bir yaprak konar, avuçlarıma,
Yuvadan ayrıldığım, lahza misali,
Sokaklar senelerdir hareketli,
Adımlarımın gücünde...
*
Durulur elbette, nafile telaşlar,
Kederli akşamlarımdan,
Ahbaplıkları canlanır, terk edilmiş mahzunluğumun,
Perdeleri çekmeden,
Avunur musun, son bir hatırayla,
Yorgun yüreğimde,
Şafak sökmeden önce,
Tasavvurlarımdaki kervanları yitirmeden...
*
Niçin sorguluyorum geçmişimi,
Sessizce yaklaşıp,
Zamanla yüzleşirken,
İşitiyorum o öğütleri,
İbretler beliriyor, vicdanımın yüzeyinden,
Dürüleydi bari, ömür defterim,
Hep o zamanki gibi,
Fısıldayıp hesaplaşsaydık ecelimle...
*
Pencereme vuruyor akşam güneşi,
Huzuru bulduğum, evre misali,
Birikmiş yıllarca tecrübeler,
Duruşumun sükunetinde...
*
Savrulur muhakkak, manasız korkular,
Durgun gecelerimden,
Unutulmuş kimsesizliğimin, sırdaşlıkları belirir,
Söndürmeden lambayı,
Yetinir misin, ebedi bir sükutla,
Yaşlı gönlüme,
O son nefesten evvelki,
Vedalarımı, yitirmeden ufukta....