Sorgularım Şiiri - Kenan Gezici

Can yakmasın diye bildiğimi saklar dururum.
Anlatacak ne var gücüm mü kaldı anlatacak.
Hafifler sanmıyorum gizlemek bakın en zoru.
Sonuna kadar yaşadım tüm hayal kırıklıklarını.
Bu canı böylece taşımak en zifiri acı.
Dışarda var birilerine bahar, bayram.
Köre görünmez, içinde kopan fırtınan.
Kilit uyduramadık cam çerçeve söker fırtınan.
Merhaba ey acı yersiz yurtsuz mu kaldın.
Konuk bildiğin bu can bana bile az.
Yol bilmezlerin iz bilmezlerin benle derdi.
Gerçeğe dönmez yolların, bendeki düşü.
Gelmesin uğramasın sefilin yüzü.
Her türlü içimde bitmeyen ne dolu ne boşu.
Gördüm hep durmazı konar göçeri.
Hangisine inandımsa devirdi, döktü hep aşı.
Bilirim sonunda yurdum olacak dört yanı toprak.
Kitapsızın, zalimin ettiği dünyada kalacak.
Baş ucumda yazsın zaten burada sürgündü.

Kenan GEZİCİ 29/05/2026