Sonsuz Sürgün Şiiri - Kasım Kobakçı

Koşarak kaybol pürüzlü sokakta,
Asla dönüp bakma kederli düne,
Engeller aşılır serin şafakta,
Mahkum et geçmişi sonsuz sürgüne.
*
Tükendi mecalin soğuk rüzgarda,
Kimsesiz kalbinle kışlık diyarda,
Saklı hatıralar karlı pınarda,
Eski caddeler hatıra renginde.
*
Gizlice silinip gitmek bedeli,
Mecnun misali geziyor deli,
Ansızın uzanır dostunun eli,
Şehrin akşamı hüzün kalesidir.
*
Adımlar tükenir sessiz gecede,
İsmin yankılanır ıssız hecede,
Kilitli kalmış kör bilmecede,
Gezinti parkları mazi kokuyor.
*
Yıpranmış umutlar kopmuş zamandan,
Yolcular ayrılır sisli limandan,
Aşıklar geçer hep aynı dumandan,
Sokak taşları hasret fısıldıyor.