Sonsuz Kudret Şiiri - Fevzi Şahingöz

Karanlık gecelerde, parlayan mah-ı enver,
Yıldızlara yön veren, O’dur ulu mukadder.
Zerreden kürreye dek, her ne varsa O’nu der,
Hakk’ın büyük ismini, zikreder bütün yerler.

Toprağa can bahşeden, yağmuru indiren O,
Gönüldeki dertlere, dermanı gönderen O.
Varlığın her katında, hikmeti gösteren O,
Bize bizden yakındır, kalpleri güldüren O.

Kuşların kanadında, uçuşan O’nun lütfu,
Dağların zirvesinde, konuşan O’nun lütfu.
Güneşin ziyasında, tutuşan O’nun lütfu,
Cihanın her yerinde, oluşan O’nun lütfu.

Ezelden ebede dek, tek baki olan O’dur,
Mümin kullar içinde, sönmeyen iman budur.
Gafletten uyanana, gerçek ve sonsuz huzur,
Âlemleri kuşatan, ilahi yüce budur.

Aciz olan dilimiz, methine yetmez asla,
O’na yönelmiş ruhum, aşkla dolar ve yasla.
Kapısına gelmişiz, bitmeyen bir ihlasla,
Rahmetine sığındık, en güzel ihtirasla.

Her çiçekte açan renk, O’nun eşsiz sanatı,
Gökleri ayakta tut, O’dur kuran fıtratı.
Gören göze aşikâr, mülkünün saltanatı,
Geçilir O’nun ile, dünya köprü sıratı.

Geceyi gündüz yapar, nuruyla aydınlatır,
Sessiz yanan kalpleri, aşkla yakınlaştırır
Varlığını her nefes, kuluna hatırlatır,
Şu garip gönlümüzü, lütfuyla serinletir.