Son veda Şiiri - Mustafa Çeker

Hoşçakal diyecek kadar yüreği olmayanı
Elveda diyemeyecek kadar sevdin seni
Gözlerinde son bakışını izlerken
Nefesim kesildi, zaman paramparça oldu
Bir hoşçakal bile dökülmedi dudaklarımdan
Çünkü sen giderken bensiz
Ben ise hala içimde yanıyorum sensiz
Yüreğim o kadar doluydu ki seninle
Elveda demek için yer bulamadım
Sadece suskun bir çığlık kaldı içimde
Ve o çığlığın içinde paramparça olan ben
Sen bir veda cümlesine bile degmedin
Ama ben seni bütün bir ömre, bütün bir hayata
Kocaman varlığıma sığdırmış adam
Giderken arkana bile bakmadın
Ben seni o kapıda
Rüzgarda savrulan bir yaprak gibi
Hadi bir kez daha diye yalvaran
Küçük, boynu bükük bir çocuk gibi ağladım
Hoşçakal diyemedim, sana veda edemedim
Seni içimden atamadım
Çünkü seni sevmek, bitirmekten daha büyüktü
Şimdi içimde kanayan, kapanmayan bir yarayla
Hala seni delicesine seviyorum
Hemde her geçen gün, biraz daha fazla
Hiç bitmeyecek kadar
Seni o kadar çok sevdim ki, ne güle güle diyebildim...
Nede seni unutabildim, şimdi sadece yanıyorum
Sen aklımda dilsiz sağır
Sessizce , derin derin ,sonsuza kadar