Son Ufukta Sevda Şiiri - Yücel Özkü

SON UFUKTA SEVDA
İçimde yıkılan bütün yollar bir ufka varır artık,
Kalbimizin en sessiz yerinde senle ben varız sevgilim,
Ne geriye dönen bir ses var,
Ne de beni benden alan eski yalnızlık.

Karanlığa rağmen elimizi bırakmayan bir bağ var,
Aynı suskunluğun içinde iki kırık nefes,
Birbirine sığınan iki yaralı zaman gibi
Tutunuyoruz görünmeyen bir şeye.

Gece ağır ağır üstümüze serilirken bile vazgeçmiyoruz,
Karanlık omuzlarımızda ağır bir hatıra,
Ama senin adın geçince içimden
En koyu karanlık bile biraz yumuşar.

Bütün korkulardan uzak değiliz belki,
Ama korkular bile uslanır sesimizde,
Birbirine karışmış iki kalp gibi
Dayanırız aynı sızıya sessizce.

Bir sevdadır böyle yaşamak,
İçinde eksilerek çoğalmak gibi,
Bir ömrü tek bir bakışa sığdırmak
Ve o bakışta kaybolmak usulca.

Tek başına,
Ama aslında seninle birlikte düşmek hayata,
Ölüme bir soluk kala
Adını içimde dua gibi taşımak.

Tek başına değil artık insan,
Yalnızlık bile geri çekilir bizden,
Çünkü sen varsın içimde
Ve ben artık yalnız değil, yarım bile değilim… tamamen sendeyim.

Yücel ÖZKÜ
18 Nisan 2026/00:49