Son Mantik Şiiri - Ertan İgneli

Bir kapı kapanır, bir perde iner,
Gürültü kesilir, feryatlar diner.
Herkes bir "neden" arar durur da,
Cevabı sükûtun içinde gizler.

Toprak mı alır, ruh mu yükselir?
Bu bir bitiş mi, yoksa bir sefer midir?

Ölümün mantığını anlamak demek,
Yaşamın kıyısında durmayı bilmektir.

Tohum toprağa düşmeden boy vermez,
Gece bitmeden güneş yüzünü sermez.
Eskimeyen ne varsa, yeniye yer açar,
Bu nizamı hiçbir akıl çürütemez.

Sonsuz bir uykunun huzuru değil,
Varlığın yoklukla imtihanı bu.
Anlarsın ki ölüm; korkulacak bir son değil,
Hayat denilen masalın, tek gerçek uykusu.

Zamanı durduramaz hiçbir mantık, hiçbir el,
Gidenin ardından baki kalır o temel.
Anlamak, kabullenmektir o son nefesi,
Ölüm; yaşamın en dürüst, en sessiz sesi.

Würzburg, 14.05.2026