Yeni bir gün doğuyor.
Nasıl da parlıyor güneş
Yarınlar yokmuşçasına
O umut dağıtış...
Bir şeyler değişmeyecek.
Hep aynı eziyet, hep aynı eziliş...
Kendi masumluğumuz.
Nasıl da eziyor bizi
Bakmıyor kimse ardına
Bıraktığına
Gözmüş, yaşmış.
Kimin umurunda
Koskoca dünyan yanmışmış
Aşkın gücü bu kadarmış
Bulutlar üstünde geçen zamanlar...
Nasıl da hissediyorum artık
Yarım.
Doğan güneşe bakıyorum,
Acımıyor gözlerim.
Kıyamıyorum.
Tüm iç organlarımda yaşanıyor, ah çektiren bir kıyım.
Oysa ben
Kıyıyı unutmuş bir geminin ulaştığı son kıyıydım.
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 01:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)