Son Şiiri - Can Elif

Sîneme dokunan bir özlemdi sen,
Gamzemde bıraktığın o sıcak gülüş…
Her gece adını fısıldıyor dudaklarım,
Her nefeste biraz daha büyüyor hasretin.

Gelmediğin yolları gözlüyorum hâlâ,
Yelkenim rüzgârını, denizim seni bekliyor.
Ufkum bulutlu, gecem sensiz,
Ama içimde sana yanan bir güneş var.

Öyle özledim ki seni,
Bir dokunuşuna susamış ellerim,
Bir bakışına mahkûm gözlerim.
Sanki bütün şehir seni soluyor,
Bütün yollar sana çıkıyor içimde.

Gel…
Bir gece düş gibi değil,
Gerçek gibi sar beni.
Öyle bir sar ki
Aramızda ne mesafe kalsın
Ne de susmuş kelimeler.

Çünkü ben seni
Sadece özlemedim…
Sana tutundum,
Sana yandım,
Ve her geçen gün
Sana biraz daha hasret kaldım.

Hasretinle yanan yelkenim,
Rüzgârını senden başka hiçbir yerde bulamadı.
Ufkumda ne kadar güneş doğsa da
Sensiz hiçbir sabah içimi ısıtmadı.

Bir gün gelirsen,
Bütün yarım kalmışlığımı bırakırım ellerine.
Ve seni öyle bir sararım ki,
Yıllardır içimde biriktirdiğim özlem
Bir ömürlük sevdaya dönüşür.