Sokaklar - III Şiiri - Züleyha Aktaş

SOKAKLAR III
​
​Saklıdır o kaldırımlarda çilenin en demlisi,
Ne bir lamba yanar artık ne sokakta kimseler.
Bu dipsiz gecenin sanki en son matemidir,
Üstüme kapanır birden o demirden pencereler.
​🍂🍂🍂🍂
​Ne arayan var ne soran, ne de bir duyan sesimi,
Sokaklar benim bu gece tek yâr-i kadimimdir.
Çekerim ciğerime bu zifiri nefesimi,
Ruhumun o ebedî uykusu bu demimdir.
​🍂🍂🍂🍂
​Bırakın yalan dünya kendi çarkında dönsün,
Biz bu çile yokuşundan başımız dik indik.
Gözümüzdeki o fecre varan ışık sönsün,
Biz bu sokaklarda candan geçip de hak ettik.
​🍂🍂🍂🍂
​Ne bir yokuş kaldı artık çıkılacak ömürde,
Ne kapısını çalacak garip bir hanane.
Bütün sırlar mühürlenmiş o gizli mühürde,
Veda eder bu nefer fâni olan bu tene.
​🍂🍂🍂🍂
​Zaman erir, mekân biter, bir mum gibi erir tan,
Ne dün kalır geriye ne de yarına bir iz.
Kurtulur bu ten nihayet o zâlim zamandan,
Sokaklar kucaklar bizi, biz bu yolun neferiyiz.
​🍂🍂🍂🍂
​Bir ses duyar gibi olurum ne yerden ne gökten,
Derinden derine çağırır beni o ırak.
Sökülür bu ruh şu fâni kafesten, yürekten,
Sokaklar elveda der, açılır nihayet kapı aralık.
​🍂🍂🍂🍂
​Ne sitem kalır dilde ne bir eski kırgınlık,
Toprak kucak açmış beklerken bu garip teni.
Üstüme süzülüyor ebedî bir aydınlık,
Sokaklar şahidimdir, hakikat sardı beni.
​🍂🍂🍂🍂
​Ne korku var ne gam bu son durakta artık,
Gözüm arkada kalmaz, dünya malı sizlerin.
Bizim bu yürüdüğümüz yol en kutsal park,
Toprağa secde eder bu gölgeli kemerler.
​🍂🍂🍂🍂
​Çerağlar söndü diye kim boynunu büker?
Biz en büyük ışığı içimizde yaktık.
Gecenin rahmeti üzerimize nur eker,
Biz bu sokaklardan hakikate kanat açtık.
​🍂🍂🍂🍂
​Ne bir ayak sesi kalır ne rüzgârın sesi,
Sadece sükûtun o muazzam saltanatı.
Dinmiştir göğsümde o fâni dünya nefesi,
Buldu nihayet bu ten o hakiki hayatı.
​🍂🍂🍂🍂
​Ey sokaklar, ey benim kırk bir yıllık sırdaşım,
Hakktır bu yolun sonu, başım gözüm üstüne.
Topraktan yaratılmış bu garip naaşım,
Karışır nihayet o sonsuzluk örtüsüne.
​🍂🍂🍂🍂
​Gidenler dönmez ya, ben de dönmem gayri,
Bu son menzildir artık ebedî durağım.
Ayrıldı bu beden, candan oldu ayrı,
Sokaklar kucağında sönmez bu çırağım.
​🍂🍂🍂🍂
​Çile doldu, mahşere çaldı bu büyük sefer,
Ne dert kaldı geriye ne hüzünlü bir hatıra.
Bu son nefesle kapanır fâni bütün defter,
Ruhum erdi nihayet o asil vuslata.
​🍂🍂🍂🍂
​Ve şafak söker şimdi sokakların ardında,
Ne gece kalır geriye ne de o kara perde.
Bir gülümseme saklıdır bu son satırda,
Varmışız meğer o en son, o ebedî mertebeye!

✍️​Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
22 Temmuz 2026, Çarşamba - Saat: 06.00
​