Issızım; gece çöktü şehrin omuzlarına
Rüzgâr vurdukça eğik yürüyüp gider başım
Ay kırık bir kandildir gecelerin bağrında
Her adımda içimden eksilince telaşım
Sarı sarı titriyor sokağın lambaları
Buğulanmış camlarda uyur eski anılar
Bir köpek ulur durur karanlık sokaklarda
Ben yağmurla konuşup susarım sabahlara
İçimde eski sesler kapıları aralar
Hatıralar gölgeyle geçer gözlerimden
Sanki bütün bu şehir sessizliğe yaslanır
Ürperti yükseliyor kaldırımlar içinden
Kayıt Tarihi : 29.05.2026 13:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!