Soğudum Şiiri - Gönül Kütük

Yaprağı dökülen kırık bir dalda
Yuvasını bozan kuştan soğudum
Şubatta kedere boğulmuş halde
Yazıma küstüren kıştan soğudum

Haram ettikleri bir sade huzur
Hayal bile görmeden kabuslar hazır
Karabasanları zihnime kazır
Uykuya dalmadan düşten soğudum

Ne rızık dilendim ne boyun eğdim
Nede bir garibin hatrına değdim
Tek lokma ekmeğe minnet mi doğdum
Boğazıma dizilen aştan soğudum

Kapanan yaraya neşter vurdular
Tuzağa kanmadım pusu kurdular
Acımdan beslenip seyre durdular
Gözümden damlayan yaştan soğudum

İhanet kuşanmış yârim gördüğüm
Sökülmüş emeğim kalple ördüğüm
Bir hain elinde ipim kördüğüm
Urgana kurban şu baştan soğudum

Sevmenin bedeli acı kederse
Canıma karşılık bir pul ederse
Ecelim geç kalmaz böyle giderse
Kabrime dikilen taştan soğudum