Aklımda Deli Sorular 4 Şiiri - Gönül Kütük

Çocukların günahları,
Cenneti küstürür mü?

Annemin bahçedeki marullarını
Gizlice çalıp küçük kuzulara yedirdiğim içindir.
Yada kucağımda bahçeye götürüp,
Annemin çiçeklerini ezdirmem günah olabilir.

O çiçeklerin arasına girince,
Mis gibi nane kokusu üzerine Sinmiş sarılmıştım kocaman.

O zaman günah işlemiş gibi hissetmemiştim,
Günahsa bile bütün şekerlerimi,
Feda etsem cennet benimle barışırdı belki.

Daha bu ne ki,
Ben yanlışlıkla cinayet işlemiştim!
Ve bunun için neleri feda etmeliydim bilmiyorum.

“Kelebeğin ömrü bir gün” dediler,
Bende kelebeği kavanoza koyup,
Sıkıca kapatıp saklamıştım.
Ölüm onu orda bulamaz diyeydi.
Ama sakladığım yerde bulmuş,
Bir gün geçmeden ölmüştü,
Ben de ölüme küstüm sonra,
Ağlamıştım birazda.

Anlıyorum ki insan sevdiğini korumaya çalışırken,
Çok daha büyük zararlar verebiliyormuş.
Hatta üzdüğünü düşünmeden üzebiliyormuş.

Büyüdük hala öyle değil mi?
Düşünsenize,
Hep iyiliğimizi düşündüğünü söyleyen,
Hangi insanın kötülüğü dokunmadı ki?

Abilerim sarışınlığımı kusur gibi zorbalarken,
Küçük ellerimi açıp,
“Allah’ım nolursun benim saçlarımı, Ve gözlerimi simsiyah yap”
Diye dua ederdim..
“Kahverengi de olur sarı olmasın lütfen”

Sanırım,
Öldürdüğüm kelebek yüzünden Saçlarım siyahlaşmadı.

“Anne” dedim,
“Sarışın olmak kötü bişey mi?
Abilerim hep sarışınların
Aptal olduğunu söylüyor
Ben aptal mıyım? o yüzden mi,
Saçlarım sizinki gibi siyah değil?”
“Hem yeşil gözler de uğursuzlukmuş”

Babamın beni duyduğunu,
Arkamdan bir el,
Saçlarımı okşayınca farkettim.
“Abilerin sana şaka yapıyor,
Sarışınlık kötü olur mu,
Altının rengi de sarı,
Çok kıymetli değil mi?
Zümrütte çok değerli,
Sen benim zümrüt gözlü,
Altın saçlı kızımsın” demişti.

Bir yerden bir tebessüm aralandı,
Babam girdi içeri.

Hayatımda duyduğum en güzel sözlerdi.
Sarılmasa da, saçlarımı okşamıştı,
Ve değerlisin demişti.
Pişmandım,
Kızdığında ölsün istediğim için,
Bütün kırmızı kalemlerimi verip,
Ölsün isteğimi geri almak istedim.

Hiç sevilmediğini zannedip,
Beklemediğin yerden gelirmiş sevgi.

Bazen de ihtiyacının olmadığını sanıp
Bir “iyimisin” sözüne
Kulaklarının aç kaldığını,
Kalbinin deli gibi guruldadığında hissedersin.

O sözü duyduğumda tıka basa doymuştum sanki.

Severken bile kızarlarmış bazen büyükler.
Çocuklar şakadan anlamaz ki,
Üzülür ürkek yürekleri.

Kapıya sıkışan yaralı parmağımla koşarken,
“Kapıya bişey oldu mu”
Sözünün şaka olduğunu
Canım yanmadığı zaman anlayabilirdim belki.

Beni üzen duyguların,
Aslında beni düşe kalka,
Kırgınlıklarla,
Acıtarak,
Korkarak,
Kabullenerek,
Ve sevmekten vezgeçmeden,
Büyüttüğünü, büyüdükçe de,
Büyüklerimin bana verdiğini,
Almayı beklediğim gibi vermeyi,
Öğrendiğimi anlıyordum.

Sahi,
O kelebeği öldürdüğüm için,
Ve çaldığım marullar için de,
Cennet bana küser mi?

Artık siyah saçlı olmak istemiyorum.
Sarışınlığımla barıştığım gibi,
Allah’ım ne olur Cennetinle barıştır beni..