Siyah Bulut Şiiri - Kasım Kobakçı

Titreyen ruhuma dehşet çullandı,
Gecenin koynunda kanım bulandı,
Acımasız hisler içten sulandı,
Çığlıklar atarak sessizce sustum.
*
Zihnim paramparça, anılar yitik,
Düşünceler sönük, umutlar bitik,
Bedenim çaresiz, kollarım itik,
Uçurum ucundan adım atarken.
*
Ürperti sarıyor bütün canımı,
Karanlık emiyor akan kanımı,
Tüketiyor dertler öbür yanımı,
Nefessiz boğarak sarstın derinden.
*
Gözlerim kapanmaz, sabah olmuyor,
Ağlayan kalbime huzur dolmuyor,
Gönlümde açılan güller solmuyor,
Işıksız yollara sapıp giderken.
*
Gölgeler peşimden sessizce izler,
Saklanır köşede belirsiz yüzler,
Tutuldu dillerim acıyı gizler,
Yabancı diyarda ağlayan benim.
*
Duvarlar üstüme çöküyor sandım,
Yalancı sözlere boşuna kandım,
Ateşler içinde kavrulup yandım,
Rüzgarlar savurdu, bitti küllerim.
*
Aynaya bakarken irkildi yüzüm,
Yollara dalarken kapandı gözüm,
Söylenecek artık tükendi sözüm,
Rüyalar kabusa dönüştü ansız.
*
Siyah bulut çöktü tepeme toptan,
Kurtulmak imkansız alevli oktan,
Umudu yitirdim, çekildim çoktan,
Girdaba kapılıp gidiyor ömrüm.