Yıl bin dokuz yüz altmış yedilerde
Bir kadın öldü
Sevda çiçeklerinin açtığı yerde
O şimdi kalbimde gömülü
Seven de sevilen de ölü
Sivas-1971
..
Akvaryumda
Büyük ve küçük balıklar vardı
Büyük balıklar küçükleri yediler
Daha büyük oldular
Sonra aç kaldılar
Öldüler
Yazık olmadı
Sivas-1971
..
Bu hasret dolu günlerde
Tek tesellim yine sen oldun
Seni aradığım her yerde buldum
Yıllardır hayalimi doldurdun
Rüyalarıma girdin geceler boyu
Seni hiçbir zaman tanımadım
Bana damarımdaki kanım kadar yakın
Ve dünyalardan öte uzaksın
..
Askerlik görevimiz her görevden öncedir
Vatan bayrak hürriyet dilimizde hecedir
Şanlı Türk ordusuyuz sancağımız yücedir
Sılaya mektup yazdık şiirle ezgilerle
Soranlara selam et kışladan sevgilerle
Geceleri nöbette ayyıldız yoldaşımız
Biz genç neferleriz ki yirmi iki yaşımız
Vatanı çok sevelim eğilmesin başımız
..
Yedisinden yetmişine
Sorun kimdir Veysel diye
Ey yurdumun ozanları
Yazın söylen Veysel diye
Gün doğar Sivas elinden
Aşar gider Veysel diye
Hüzünlenir Kızılırmak
Coşar gider Veysel diye
..
Her elemli akşamın o ılık loşluğunda
Uzayan guruplarda yine seni aradım
Kalbimin hep boş kalan o uçsuz boşluğunda
Savrulan bulutlarda yine seni aradım
İçimde sensizliğin acı ızdırabıyla
Yalnızlığın elemin o buruksu tadıyla
Kalbimin her zamanki o yanık feryadıyla
Düşlerde umutlarda yine seni aradım
..
Seninle açılan sevda gülleri
Boyunların büküp soldu mu Fato
Ne çabuk unuttun büyük aşkımdın
Ayrılsak demiştin oldu mu Fato
Hem seni kaybettim hem de sılayı
Getirdin başıma türlü belayı
Unutulmak elbet bunun kolayı
Kerem Aslı’sını buldu mu Fato
..
