Sıtkı Gökmen Şiirleri - Şair Sıtkı Gökmen

2020’den SESLENİŞ ÜÇ FİDANA


Ne zor şey ölmek yirmi beşinde.
Mücadele yolunda çıkarken evinden,
Gerekirse geri dönmeyi düşünmeden,

Sen kuşkanadında mutluluğum
Alçaldıkça sarsıntısı yürekte acısı
Sen yıllardır aradığımsın
Enginlerdeki huzurun sevgisi
Ağlamayı mutluluğa çevirensin
Yokluğun özlem sadece

Sorgu (1nci hali)

Ne çabuk geçti zaman?
Büyüdüm ne zaman?
Aşkı yakaladığım zaman.
Sanırdım bitmezdi zaman.

Mutluğu beş geçiyor hayatim.
Ölüme ise beş var.
Sevgili dediğin ne ki?
Beklentilerin ne,
İsteklerin,
Hiç tanımadığın nice sevgili varken,

ORADA

Kalbim orada kaldı
Son attığı
Ve senin attığın yerde…
Orada.

İçimizdeki adalet ve sevgi bir kuş.
Uçmuş gitmiş.
Kalmamış geride barış.
Hep yalan hayat.
Ölüm bir kurtuluş,
Bu pislikten bir kaçış.

Kadınlar girmekte istemesem de beynime.
Beynimin kapılarını kapatsam da,
Gözlerim de kapalı yaşayamam ya!
Alnıma mı yazmam lazım bilmiyorum;
Göğüsleri seviyorum.
Sevmeyen var mı; ne yalan onu da merak ediyorum.

Bir kahve içimine sığdırdım hayatı,
Hayat bana bir kahve içimi oldu dolu, dolu.
Dibine biriken telve gibi yaşadıklarım,
Bir fallık yaşadım hayatı dolu, dolu.

Bir sandala sığdırdım hayatı,

Umut’a dair

Umut bir özleme yüklenen anlamken,
Hayat için tek kalandır yiten sevgiliden,
Kandan, candan bir parçayken düşlenen,
Bir martı çığlığına sıkışan denizin sesidir.

Uzaktayım
Çok uzakta
Sınırların yanı başında
Senden kaçtıkça
Her yerdesin
Hava gibi,