Hafızamı silsem de kalır tek hücrem,
O hücrede bir hayat,
Bir söz,
Sonsuza dair edilmiş bir yemin,
Bir nefes sığarken yok olur musun?
Köklerini söküp atatmışken,
Mümkün olsa dönmeye zamanda
Ama değil
Yine de hala balkondaysan
Unutamazsın
Atlayan ben
Ve korku ile
İz kalmadı sanırsın ardında,
Ne kadar kandırsan da kendini
Suda bile izler görünürken,
Rüya mıdır şimdi yaşadığın.
04.06.2022 Antalya
Üstünde dünyanın ben,
Altında yaşam.
Altına inerken ben,
Umut ettim umut var diye.
Altına geldim,
Yaşam duruyor yaşanmamış,
Seni deli bir bahar esintisi söktü,
Aldı,
Habersiz yakalandım,
Bahar sökümüne.
Oysa ben
Kendimi sana demirlemişken,
İnsan soluyacaksa aşkı,
Düşebilecekse düşünmeden,
Ve yıkabilecekse kuralları,
Nazım'ca sevmeli,
O'nun Vera'sını,
Vera'nın O'nu
Onbeş dakika geç gelebilirdin durağa
Sen denk geldin
Soru sormayabilirdin bana
Ama sen sordun
Tek bir anda var oldun
Bekleme yatağımda beni boşuna,
Eskilerden zamana takılmaktayım.
Anıların tutsağı oldum çoktan.
Düşler çalmaktayım zamandan,
Düşlere dalmaktayım zamanda.
Dündeki yaşantımın sorgusunda,
Seni gördüm kaçak bir zamanda
Pembe gömleğinle gülümserken
Var olur muyum sende artık bilmem
Değilse de
Geç zamanın ıssız bir anında gülüşünü çaldım
Kaçtım
Önemsizleştirilen sevginin ardından
Can kırılır
Paramparça.
Sanır mısın geçer
Kırılan bir kalbin acısı?
Saplanıp kalır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!