SİSLİ MEMLEKET
Gökyüzü suskun, yıldızlar kırgın,
Ay bile bakmaz olmuş semaya.
Rüzgârın sesi yorgun ve dargın,
Hüzün çökmüş bütün memlekete.
Yağmur yağıyor, toprak küskün,
Çiçek açmıyor eski bahçeler.
Bir zaman umut kokan sokaklar,
Şimdi sessiz, şimdi keder.
Çocuk gözlerinde yarım sevinçler,
Türküler yorgun, diller suskun.
Bir parça merhamet arar olmuşuz,
Kalpler kırık, insanlar yorgun.
Sis çökmüş dört bir yanımıza,
Gün eksilmiş sanki sabahlardan.
Bir yabancılık büyüyor içimizde,
Uzak düştük en yakınlardan.
Ah güzel yurdum, canım memleket,
Ne oldu eski baharlarına?
Neden küstü güller dallarına,
Neden hüzün doldu yarınlara?
Yücel ÖZKÜ
26 Mayıs 2026/19:23
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 16:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!