Sırrım Dökülür Mısralara

Gör özümün camdaki o kederli izini,
Ateşler sarmış bütün yalnızlık diyarını,
Saklamam artık dilde biriken o gizini,
Rüzgarlar alıp gitsin dertlerin hasarını.
*
Aklım baştan uçmuşken yollar kara büründü,
Gözyaşıyla sulanan yanaklarım süründü,
Varlığım harap düşüp karanlıkta göründü,
Sevdanla kül eyledin yürekteki yarayı.
*
Sıcak kumlar üstünde kervanlar dert bulaşır,
Kırık dökük taslarla sular dile ulaşır,
Hürriyeti arayan kullar dağda dolaşır,
Masum canlar çekerken acıların pasını.
*
Parlayan o sırçadan gizli dertler uyanır,
Yaralı kuş misali yürek kana boyanır,
Hasretin ateşine vücut zorla dayanır,
Gölgeler sarmış iken şu fani dünyamızı.
*
İzle iç dünyamdaki fırtınalar kabarır,
Umut ışığı sönmüş ufuk birden kararır,
Yalnızlığın vurduğu çiçeklerim sararır,
Sökülüp atılamaz içimdeki bu zehir.
*
Boşlukta kaybolurken geçen bütün yılları,
Rüzgara kapılmışken kurumuş o dalları,
Hasretimle gözlerim dağlardaki yolları,
Sırça içinden bana vuran aydınlık nerde.
*
Feryadım arşa çıkar karanlık gecelerde,
Derdime deva bulmam gezdiğim yücelerde,
İsmine rastlamadım okunan hecelerde,
Dağıldı dört bir yana yüreğimin külleri.
*
Kırılan cam yüzünde çiziklerle dururum,
Kendime kızdığım an sağa sola vururum,
Kuruyan pınarlara dalarak kavrulurum,
Söylediğim nağmeler yankılanır uzakta.
*
Bozulmuş mekanlarda hüzün rüzgarı eser,
Keskin kılıç misali umudu kökten keser,
Mahzunlaşmış çehremde sanki donmuş bir eser,
Camın parlak sathında görünür solgun yüzüm.
*
Seyret bağrımı yakan devasa yangınları,
Terk eyleyip kaçtığım yıkık dökük hanları,
Bitmez sanıp yandığım tükenmiş zamanları,
Gözlerken kendi sırrım dökülür mısralara.