Sır Oldun Babam Şiiri - Akın Kalkan

Yıhıldı başıma, düyna sarayı,
Sönmedi ocağım, kor oldu baba.
Feleêm azdırdı, eski yarayı.
Gôzûmün ışığı, kör oldu baba.

Yaslandım sırtına, bir ulu dağdın.
Gönül bağçamızda, meyveli bağdın.
Sâhı her tarafa, dert olup yağdın.
Toprağa karışmak, sır oldu baba.

Evin ortasında, galdım ya yetim.
Gırıldı ganadım, getti kuvvetim.
Bitmedi bitmiyi, sana hasretim.
Geniş memleketler, dar oldu baba.

Nasihatin her dem, ahlımda durur.
İnsanı doğruluh menzile vurur.
Adınla yürümek, ne böyük gurur.
Ömrünün mirası, kâr oldu baba.

Zabahlar olmuyu, dumanlı başım.
Mezarın üstünde, süzülür yaşım.
Gara toprah oldu, artık yoldaşım.
Garanlık dünyama, nur oldu baba.

'Akın'ın sesini, duyarsın sanar.
Göynümün ataşı, gizlice yanar.
Şu garip yüraêm, hep seni anar.
Gedişin içime, hâr oldu baba.