Sınırları Hiç Sevmedim Şiiri - Mustafa Alp

sınırları hiç sevmedim,
çünkü her çizginin ardında
bir korkağın cetveli vardı.

nerede sarhoş olacağımı,
kime sevdalanacağımı bilmedim.
zaten bilseydim,
ne içmenin tadı kalırdı
ne sevdanın belası.

bana uslu ol dediler,
uslandım da ne oldu?
dünya yine aynı dünya,
namussuz yine namussuz,
yalnız benim rakı ısındı.

aklı başında yaşa dediler,
başımı yokladım.
akıl yerindeydi de
dünya yerinde değildi.

bir gece aynaya sordum.
hangimiz sarhoşuz ulan?
o sustu,
ben güldüm.
sabah olunca anladım.
ikimiz de birbirimize ayıktık.

çok günah yazdılar defterime,
birini bile silmedim.
sevmişsem benim,
içmişsem benim,
yanılmışsam o da benim.

yalnız şu sevaplara aklım ermedi.
çoğunu yapan anlatıyor,
yapmayan utanıyordu.

aşka gelince.

onda iyice battı hesabım.

bir çift göze
ömrümü veresiye bıraktım,
ne senet aldım
ne kefil sordum.

sonra o gitti.

ben kaldım.

meğer insan
en pahalı hesabı
hiçbir şey yemediği masada ödermiş.

meyhaneci kadehi doldurdu,
unutursun, dedi.

güldüm.

insan sevdiğini unutacaksa
rakıya ne hacet,
iki gram vicdansızlık
yetermiş.

beni de çok ayıpladılar.

ayıplayanların çoğunu
geceye doğru tanıyamadım.

gündüz bana ahlak satanlar,
karanlık çökünce
kendi günahlarına indirim yapıyordu.

ben yapmadım.
günahımın da
sevdamın da
hesabını tam ödedim.

çünkü ben
cennete girmek için sevmedim kimseyi,
cehennemden korkup da
vazgeçmedim hiçbir güzelden.

tanrı bir gün sorarsa.

ne yaptın verdiğim ömürle?

derim ki.

birazını harcadım,
birazını yaktım,
birazını yanlış insanlara verdim.

ama hiçbir gününü
başkasının istediği adam olarak yaşamadım.

sonra önüne koyarım
kırık kalbimi.

hesap buysa, derim,
borcum neyse yaz.

çünkü ben
sınırları hiç sevmedim.

nerede sarhoş olacağımı,
kime sevdalanacağımı bilmedim.

ama şunu iyi bildim.

kadehi masaya,
sevdayı yüreğe,
hesabı kendime yazdırdım.

şu dünyadan
ayıp saydıklarımla geçtim.

ayıpsız geçinenlere ise
hiç özenmedim.

çünkü bazıları
tertemiz bir ömür sürdü.

bir tek
yaşamayı kirletemedi.

✍️