Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Önce insanı...........ANDIM
Herkesi kendim..SANDIM
Herkes var olsun amma
Ben kendimden USANDIM

Ben kendimden vazgeçtim
Senden geçemiyorum
Aklımı aldın benden
Bir şey seçemiyorum

Bu gönül ne dilesin

Mazlumu gözetmeli
Magdurdan söz etmeli
Eğriyi düzeltmeli

Böyle olan her kimse
Diyorum ki onu seç

Ben şimdi perişanım,
İstersen sen kına yak,
Sızlamakta sol yanım,
Akmakta gözyaşlarım,
Bir köşeye kıvrılmış,
Ziyan üstü ziyanım,

Kimsin diye sorana, dedim kardeş ben senim,
Canlılar dünyasına, renk veren bir desenim,
Madem ki sen insansın, ben de sana esenim,
Yahu ölüm var ölüm, hepimiz öleceğiz,
Cehennemlik değilsek, cennette güleceğiz,
İnsanlık ortak payda, böylece bileceğiz,

Elçiler benim ....ULUM,
Bense aciz bir KULUM,
Vahyi ilahi benim,
Sonsuza dek OKULUM.

Zaman önde ben arkada
Onu tutmam mümkün değil
Dünya derya bense ada
Dünyadır boğmaya meyil
Baki değilim burada
Diyorum bakiye eğil,

Sorunun varsa dinle
Barışık ol kendinle
Ben seni dinliyorum
Sende çevreni dinle

Ben seni beklerim, kuşlar baharı,
Çiçekleri bekler, bal yapan arı,
Sevgili peşinden, koşmaz mı yari,

Ben senin peşinden, her an koşarım,
Bir güler yüz görsem, dolar coşarım.

Herkes kimse ben o'yum,
Ademden gelir soyum
Hak benden razı ise,
Olur bayramla toyum.