Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yaşadığım yıllarda, ne bahar var ne de yaz,
Gündüzler gece olmuş, geceler ise ayaz,
Tüm renkler bir bir solmuş, griye dönmüş beyaz,

Yok mu teselli dileyen yok mudur sabır diyen,
Işıklarım bir bir söndü, oldum dizini döven.

Yaprağın sararması, ayrılıktan dolayı,
Ayrılan fark edemez, gökte parlayan ayı,
Ağacın hasretinden, kanı kurur yaprağın,
Toprakta gübre olur, yaprakların alayı.

Kendime bile güvenmem
Çünkü bir insan oğluyum
Uyarılardan gücenmem
Kontrol altında huyum

Kim ne isterse alsın,
Seni bana bıraksın,
Senden başka istersem,
Gözüm önüme aksın.

Gök yüzü kana bulandı,
Hüzün çevremde dolandı,
Karanlık hakim olunca,
Ağladım gözüm sulandı.

FITRAT BİZİM ÖZÜMÜZ
HELALDEDİR GÖZÜMÜZ
HAKKI TERENNÜM ETSİN
SÖYLENEN HER SÖZÜMÜZ

Gözümüzün gördüğünü
Kulakların duyduğunu
Algıların aldığını
Duyguların saldığını
Söyleyin yok mu sayalım
Güzel şeyler sergileyin

Sorun varsa çözüm var,
Benim de bir sözüm var,
Diyorum adil olun,
Üstünüzde gözüm var.

Kuşlar bile döndüler, döndüler yuvalara,
Neden hala gelmedin, söyle sen buralara,
Yapraklar kurumakta, fırtınalar kopmakta,
Dönüşsüz olan yolcu, girmiyor kura'lara.

Gel diyorum gel artık, gözüm yollarda kaldı,

Hırsızdır sahibinden, rızasız malı alan,
Hiç dürüstlük arama, sözlerin tümü yalan,
Utanmadan gözünün ta içine bakarlar,
Gözündeki sürmeyi, bil ki onlardır çalan.
Elbiseni de alır seni ederler talan.