Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ben ne şeyh ne alim ne evliyayım
Sadakta bir okum bekliyor yayım
Allah'a açılmış elde ayayım
Bazen günahkarım bazen duayım

Haziran veda ediyor
Günü dolanlar gidiyor
Haziranın borçlarını
Temmuz ben öderim diyor

Sensizliğin bende ki yeni adıdır ölüm,
Senin uğruna ölüm, bana onurdur gülüm,
Benim şu dünyadaki bir tek sensin ödülüm,
Sen solmayan gülümsün, ben o güle bülbülüm.

Baktırdım bir kitaba
Benzettiler mehtaba
Elveda deme bana
İsterim ben merhaba

Kitap içi yazılar

Temmuz ayının üçü
Ben mi işledim suçu
Kim vahyi ilahiyi
Kendine aldı ölçü

Benlik atına binen
Kibirli denir dinen
Mümin olmaktan çıkar
Şeytanı dost edinen

Benlik atına binme,
Arsızı dost edinme
Doğrundan emin ise,
Söylemekten çekinme.

Ben Kürdüm sen Türksün öteki Arap
İnsanın maddesi özüdür turap
Akıl insanlığın değer yargısı
Bizleri akılsız kılma sen Ya Rab

Ne ekmek ne su özgür, Ne gökyüzü bizlerin,
Tamamı işgaldedir, özgürlüğü gözlerim,
Aldığımız nefesi, aldılar alacaklar,
İlahi adaleti, benliğimle özlerim.

Kendisi kazandı sanır, nefse yenik insanlar,
Kulluğunun sınavıdır, verilen tüm ihsanlar,
Düşmez kalkmaz bir Allah'tır, hiç aklına getirmez,
İnsanlıktan uzaklaşır, benliğini kasanlar.