Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Slav dışinım vera,
Slav gelo hevalra,
Slav nave xwedeye,
Baver bume Rahmanra.

Re derı em zi derın,

Zirvelere çıkarır, kılınan her bir namaz,
Namazdan bihaberler, yaşamazsa anlamaz,
Yükseldik sanıyorlar, çukurlara indikçe,
Şeytan kanca atmışsa, hiç yerine avlanmaz.

Bir tarafta kahkahalar,
Vur patlasın çal oynasın,
Bir de yakılan ağıtlar,
Yüreği yanan ağlasın,

Kulun kula eziyeti, hesap günü sorulacak,
Eziyet ise niyeti, hesap vermek zor olacak.

İnanmışsan gerçekten
Yaşamında olmalı
Kamil müslüman olup
Dünyada yaşamalı

Sana veren Rezzakı

Karanlığın yerini bakınız güneş aldı
Dilerim ki karanlık artık geride kaldı
Sakın ola hiç kimse umudu tüketmesin
Bakın Nasrettin Hoca mayayı göle çaldı

KÖRDÜĞÜM

Seni sensiz yaşamak, ölümden daha beter,
İsyanım yok kadere, diyorum artık yeter,
Damarda kan kurudu, kurudu anlımda ter,
İsyanım yok kadere, diyorum artık yeter.

Ha içerde ha dışarda
Benim aklım kalmış yarda
Yüreğimi dinliyorum
Bozukluk yoktur ayarda

Güzel bir ilçedir şirin ERGANİ,
İnsanının gönlü herkesten GANİ,
Uğruna kim vermez sevdiği CANI,
Zülküf Peygamberin, emanetisin sen.

Bir yanda Eğil var, ötede Dicle,

Susulacak yerde sus
Pusulacak yerde pus
Diyorum ki kardeşim
Kusulacak yerde kus