Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kişi kendi nefsine, eğer vermezse ayar,
Nefis neyi isterse, hiç çekinmeden dayar,
İstersen yok de artık, bilki dinlemez seni,
Aldığı tavizlerden, hep vazgeçilmez sayar.

Niyetini bilemem, ancak bilen biliyor,
Tevbe edersen eğer, günahını siliyor.

Yürek doğru atarsa, yaklaştırır Allah'a,
Hikmetini anlarsan, eriştirir felaha.

Bak nasıl müsterihtir, toprakta yatan şehit,
Canını verdiğine, Allahı kılmış şahit,
Üzerine titrenen, canını feda etmiş,
Bil ki seni kıskanır, hem abid hem de zahid,

Namazda Kamet Rüku ve Secde,
Mümine nasip olur sadece.
İhlası taşımalı her ibadet,
Muhlis olanlar gelirler vecde.

Görüntüm göz doldurur, içim çürümüş benim,
Dertlerim saç yoldurur, büzgülü artık tenim,
Çaresi yok derdimin,döndü hazana gönlüm,
Zaman yeli soldurur, şifresiz kaldı genim

Hepinizin alnından, izin verin öpeyim,

VAZGEÇİN

İpe un sermektedir, kandan medet umanlar,
Onlara göre barış, eğemenlik sağlamak,
Onların tek bildiği, her tarafta dumanlar,
Üstün olma adına, yürekleri dağlamak.

Mümin için vazgeçilmez,
Allah ve de elçileri,
Bunun dışında olamaz,
Diğer vazgeçilmezleri.
Şikr-i hafi dedikleri,
... Nefsinin direttikleri,

Saza baktım saz değil,
Naza baktım naz değil,
Yürekteki haz değil,

Var git dedim işine,
Aldanmam gülüşüne.-

Buyur tercih senindir, insani olanı seç,
Ya da zaman geçmeden, insan olmaktan vaz geç.

"Her varlığın anlamı, oluşturduğu değer,
Değerini bilmeyen, anlamsız kalmış meğer,
Ya akıldan yoksundur, ya da nefsine tabi,
Nefsine tabi olan, bencilliğini eker.
Yaratana kul olmaz, şeytana boyun eğer."