Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne varsa Allahındır gökte ve yerde olan
Elbette gizli değil O dur her şeyi duyan
Açığa vurduğunu O dur mutlaka gören
Gizlesen de kalbinde olanı O dur bilen

Bir deli çıkmış meydana, onun adı sarkozi,
Ne yaptığı belli değil, ne tadı var ne tuzu,
Kendisi sağlam sanıyor, elinde çürük kozu,
Tutarsızca davranıyor, fazla almış narkozu

Kendini bilmezin adı şarlatan,
Odur makyajla kendisini parlatan,
Ne nuru olur yüzünde ne kelamı kibarı,
Şarlatandır şeytansı bakış fırlatan.

Anadoluyu gez dolaş,
Hadi teskereye ulaş,
Seni bekler sevdiklerin,
Onlarla ol sarmaş dolaş.

SARMAŞIĞIM

Ben bir garip sarmaşığım,
Tuttuğum dala aşığım,
Görün ki hep dolaşığım,

Esbabına inemeyen anlamakta zorlanır,
Haklılık duygusuyla, gözlerini kapatır,
Kendi ifadesiyle yine kendi horlanır,
Rehberi şaşı olur, yoldan çıkar sapıtır.

Nefsi rehber edinerek, saplanmışız batağa,
Halden hallere dönmüşüz, kalkmamız zor atağa
Fıtrattan ötesi bomboş, nedamet duymak gerek
Çok geçmeden düşeceğiz, mezar denen yatağa

Şu çerçevede duran, sararmış resim var ya,
Genç görünmüş olsa da, bir çok şeyler anlatır,
Dönüp baktım maziye, tamamı sanki rüya,
Maziyi kaşıdıkça, yüreğimi gamlatır.

Sararmış her bir kare, hazandan kışa geçti,

Sanmaki yaşıyorum, yoksun diye yanımda,
Hep seni anıyorum, yaşanan her anımda,
Ben seni soluyorum, ruhumda ve canımda,
Sen sevsen güzel olur, sevmezsen ne yapayım.

Durmadan hep aradığım,
Her nesnede taradığım,
Gel dediğinde vardığım,
Yalnızca sensin Allahım.

Varlıkları var eden sen,