Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tebessümü unuttu, gülmüyor artık yüzüm,
Beni çağıranlara, diyorum adım hüzün,
Ağaçlar yaprakları, birer birer döktüler,
Ya sana kavuşurum, ya da ölürüm güzün.

Toprakların sinesi, şerha şerha çatladı,

Hüzünlü bir akşam üstü size rastladım

Ruhuma huzur verecek bir dost aradım

Bilseydin içimde esen o rüzgarları

İster hoca ol, istersen dede,
Tanınmıyorsa külli irade,
Hani senin imanın nerede,
Ya cebindedir ya da nefsinde,
Ya da yerini bulmuş gönlünde,
Hoca mirasçısıdır Nebinin,

Hakka inanan kişi çıkmaz hukuk dışına

Hakkı hep korumalı kalsa da tek başına

Hesap haktan sorulur bil ki mizan gününde

Hesap gününde bize, yaptığımız sorulur,
Hiç imtiyaz olmadan, yüce divan kurulur,
Terazi kefeleri, hassas denge üstünde,
Hukukun yansıması, tek orada görülür.

Hakkında inmiş sure,
Farzı ayındır hür'e,
Cuma günü arz sema,
Müşerref olur nura.

HÜR İDİM

Gel de şu aklımı al,
Al götür de yere çal,
Beni gördüğün zaman,
Sakın deme bu ne hal.

Hanımlar kızlar örterler, Allahın emri diye,
Asla tevessül etmezler, bu emri çiğnemeye,
Dünya kurulalı beli, iblis lain görevde,
Kızları gömmek isterler, kızlar cahil kalsın diye.

Fıtrata ihanet suç,
Fıtratın dışında uç,
Gücüne güvenenler,
Dünyadan etsin huruç.

İçerime sor kardaşım içerime sor,
Benim neler çektiğimi, içerime sor,
Dışıma ne soruyorsun, içerime sor,

Acılar düğüm düğüm, ruhumu sarmaladı,
Dertlerim mermi gibi, yüreğime damladı,