Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yüreğin götürdüğü yerlere gidilince yorulmaz insan,
Yüreğin istemediği yere gidilirse tükenir izan..

Tü gülamıni,...............................................Sen gülümsün,
Güla sor,....................................................Kırmızı gül,
Veka xunamın,..........................................Kanım gibi,
Veka ar ketiyı dılımın,...............................Ateş gibi yüreğime düştün,
Dıfetısım,...................................................Boğuluyorum,
Dışevtım,...................................................Yanıyorum,

Masmavi bir gökyüzü, huzuru resmetmekte,
Kuşların cıvıltısı, dünyaya ses vermekte,
Yeşil yeşil yapraklar, umudu yeşertmekte,

Görmek isteyen göze, tüm perdeler açıktır,
Hala görmedim diyen, biliniz ki kaçıktır.

Yaşım geldi ellibeşe,
Ne aşk kaldı ne de neşe,
Görünmem artık güneşe,

Tünelin ucu göründü,
Yanan ateş bana söndü.

Yaradanın aşkıyla,sen tecelligahi Rab
Sayfa sayfa okunan,sensin ruhlara kitab
Sensin şu gönülleri,felaha götüren bab

Her yere basışında,turabta can olsaydım
Elbisene asılıp,seninle dolaşsaydım.

Dünya bir tuluat sahnesinden oluşur,
Oyuncu sahnede irticalen konuşur,
Seyirci kendisini bulur oyunlarda,
Seyreden seyirciler sahneye doluşur,

Gelin günahlardan tövbe edelim
Tövbe edip göz yaşları dökelim
Rükua eğilip secde edelim

Tövbe,tövbe tövbe estagfirullah
Sığındım günahtan ben sana Allah

Toz duman içinde ortalık,
İnsanlar şaşırmış dinliyor,
Güneş batmış gibi karanlık,
Bakanlar bakıyor görmüyor,

Sözünün üstüne söz diyemem pir,
Sözün benim için, benziyor bala,
Başımı eğerim, titrerim tir tir,
Olamaz sözünden, daha da ala.

Toplumsallıktan ben'e, benden toplumsallığa,
Fıtratın çizgisinde, sarıldım insanlığa,
Fıtratından bihaber, kendi kendini kutsar,
Nefsine yenik düşer, başvurur düşmanlığa.