Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Allah duyan ve bilendir,
Geçmişi ve geleceği,
Herkesin bir bir bellidir,
Nerde nasıl öleceği.

Gençliğimi kaybettim, pişmanlığım diz boyu,
Karamsarlık ruhumda, koyudan daha koyu,
Geriye dönüşü yok, umutlar erozyonda,
Yaptıkları dışında, nötr kişinin soyu.

Oluruna bıraktım, kapattım sayfaları,

O benim içimde ben,
Onunla doldu beden,
Nasıl ayrı kalayım,
Aklım baştan gitmeden.

Niyetimi o bilir,

Sensin gönlümün odağı,
Benim gönlünün adağı,
Gönlüm gönlünün yatağı,
Veyahut yanan ocağı.

Hafızam kilitlendi, başka bir şey almıyor,
Senin gönlünden gayri, başka gönle salmıyor,
Senin gönlün dışında, başka gönle dalmıyor,

Odaklanmışım sana, hala mı görmüyorsun,
İpim senin elinde, sen neden örmüyorsun.

Nuhun gemisi battı diyorlar,
O batmadı, karaya oturdu,
Asparagas haber uyduruyorlar,
O var olan tufandan kurtuldu.

Hak'tan gayrı neyimiz var,
O'dur kula en güzel yar,
Aramıza kimse girmez,
Ne söylersem hemen duyar.

Keşke bilebilseydin zından olan dünyamı

Unutmam mümkün değil senle geçen rüyamı

Kor gibi yaktı beni o ayrılık hasreti

Ne Yunus ne Mevlana, ne de Şahı Nakşibent,
Hep Hakka çağırdılar, olmadılar Hakka bent,
Rıza-i ilahiye, davetti çabaları,
Kurtuluşumuz için, uzattılar bir kement.

Bulutların gizlediği, hicabı güzel hilal,
Nikabını kaldır artık, seni gören olsun lal,
Tebessümüne muhtacım, şad eyle şu gönlümü,
İnan ki dostunum senin, beklemem senden celal.