Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Geceleri gökyüzünde, göz kırpar bana yıldızlar,
Öylesine yoğunlar ki, kimse sanmasın yalnızlar,
Yüreğimi benden çaldı, kendini bilmez hırsızlar,

Yüreğimi çalan hırsız, benden niçin istemedi,
Yüreğim benden uzakta, çalan geriye vermedi..

Al beni de götür, gittiğin yere,
Gurbet elde sensiz, öksüz gibiyim,
Sensiz her tarafım, hep yara bere,
Kupkuru çöllerde, susuz gibiyim.

Düşersem düştüğüm yerden kalkamam,

Mezardan ders almayan, insana insan demem,
Böyle akılsızların, peşlerinden gidemem,

Birleşmiş milletlerde feodal yapı hakim,
Beş ağanın elinde, hem kabul hem de veto,
Müslümanın elleri, kolları bağlı mahkum.
Dünyada Müslümanın konumu sanki getto.

GÖR
Benim gördüğümü gör diyene diyorum ki,
Gözünü çıkar bana ver ki ben de göreyim,
Sen gördüklerini ortaya koy sergile ki,
Ben de beğeneyim veyahut beğenmeyeyim...............İNSANİ

Gör beni, gör beni, gör beni güzelim,

Sen beni bilmezsen, nasıl seveceksin,
Bana yüreğini, nasıl vereceksin,
Sevgilim diyerek, özlem çekeceksin,

Gönlünde bir yer aç bana, damarına dolayım
Bu gönül muhtaçtır sana, bırak mutlu olayım,
Sana gelen belaların, karşısında durayım,
Senin için açılayım, senin için solayım,

Gönül koşul dinler mi,
Sevmeyen hiç inler mi,
Sevmeyi seven insan,
Gönlünü kilitler mi.

Şu gönüller ne coşarlar
Sevdiklerine koşarlar
Mecnun gibi çöl aşarlar
Şikayetçiyim gönülden

Gönül tatmin olamıyor

Ayna sırra gömülmüş,
Sırda neler görülmüş,
Kimi daha ölmeden,
Ölmüş gibi gömülmüş