Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Riyame dırejê bari,
Vez dımeşım şewu bı ro,
Ew çı halı, bêjın cari,
Vez dımeşım şewu bı ro,

Kimisine göre ben bir deliyim,
Kimine göre de ben bir veliyim,
Sanırım bakana ayna olmuşum,
Bana bakanların, kendi diliyim.

DİLLERDESİN.

Yanımda yoksun diye, beni yalnız mı sandın,
Hayalinle yaşayan söyle yalnız kalır mı,
Her anımda sen varsın, sen varsın düşüncemde,
Varlığınla sen bana, yaratandan ihsandın.

Diyarbekir kapıları,
Çok eskidir yapıları,
Sevenin eline geçmez,
Sevdiğinin tapuları,

Ekmek kavgasıydı, bizi ayıran,
Diyarbekir senden, ayrılır mıydım,
Seni kem gözlerden, bendim kayıran,
Böyle elden ele, savrulur muydum.

Diyarbekir'i GÖZLERİM,
ONU anmakta SÖZLERİM,
ONDAN uzakta KALMIŞAM,
ALLAH VEKİL çok ÖZLERİM.

DİYARBEKİR DİCLE NEHRİ,

DİYARBEKIR UŞAXLARI

Diyarbekır uşaxları,
Nasıl sevsın yavşaxları,
Ayaxlarında şalvarlar,
Belde acem kuşaxları.

Diyarbekir pır xweşe,
Çıma bextı vi reşe,
Ez ana dur ketıme,
Dılemın pır nexweşe.

DİYARBEKİR ŞENLENSİN

Bir yanda Şanlıurfa, öte yanında Mardin,
Kimse Diyarbekir'e, demiyor nedir derdin.

Bir yanında Batman var, öte yanda Elazığ,

Diyarbekir ceza evi, Hitler'e rahmet okutur,
Bağlasalar durmaz dev'i, hücrelerde atılmaz tur,
Ne insan var ne insanlık, çoktan çöplüğe atılmış,
İşkencelerden her nev'i, vücutta mekik dokutur,