Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Merhem ettim yarama, atide ki zamanı,
Ya da vur yüreğime, gönlünde ki kamanı,
Yanmaya yanıyorum, haberin olmasa da,
Sevgi ile baksaydın, görülürdü dumanı.

GÖR
Benim gördüğümü gör diyene diyorum ki,
Gözünü çıkar bana ver ki ben de göreyim,
Sen gördüklerini ortaya koy sergile ki,
Ben de beğeneyim veyahut beğenmeyeyim...............İNSANİ

Peygamber buyuruyor,"EDDİYNÜ MUAMELE"
Görüntüye bakmaz Hak, bakmaktadır amele.

Sevmek yürekte başlar, olmaz asla nedeni,
Sevilmeye adadım, taşıdığım bedeni,
O manalı bakışın, aklımı baştan aldı,
Her neye bakıyorsam, görüyorum dideni.

Ben kurumuş bir odun, sen dalda bir tomurcuk,
Bana umut bağlama, vazgeç benden sen çocuk,
Yağmurlar sana yağsın, güneşler sana doğsun,
Yarınların umuttur, gözlerin boncuk boncuk.

Bılbıl ser dara dıfırı,............Bülbül ağaç üstünde uçuyor
Çawı mın güla dınerı,.........Gözüm gülü izlemekte,
Mirov güla dıketinin,...........İnsanlar gülleri koparıyorlar
Bê baw bê dê em sêvinı......Babasız annesiz biz yetimiz.

Daldan düştü düşecek,
Ağaçta sarı yaprak,
Baktım önüme düştü,
Rüzgarla savrularak,

Onların planı var,
Bir planda kurar yar,
Onların planına,
Göz kırpmakta mezarlar.

Dıtırsım tera bêm, ez te hezdıkım,
Tü çıma bernadi, tera mız bıkım,
Delalı te heyı, bıje jımıra,
Dılımın famnakı, ezı çı bıkım,

Lı ber lıngı te heri dıbım,

Gönlünde bir yer aç bana, damarına dolayım
Bu gönül muhtaçtır sana, bırak mutlu olayım,
Sana gelen belaların, karşısında durayım,
Senin için açılayım, senin için solayım,