Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her gün Mikaille girdim kolkola,
Azrail gelmeden, ereyim yola,
Hakikati bulmak, gerek her kula,

Şeriat da Haktır, Haktır tarikat,
Marifeti ara orda hakikat.

Düşmek istemiyorsan eğer kedere,
Sakın itirazın olmasın kadere.

Kelamı kibardır kapılar açan.
Dinleyen herkese, itimad saçan.

Hayal misin gerçek misin, yok mu kelamı kibarın,
Değerin bende büyüktür, bilki sonsuz itibarın,
Rüyadaysam uyandırın, bilinçle hitap edeyim,
Dünya varmış yaki yokmuş, bırak olmasın haberin.

Kelebeklere benzerler, iyi olan insanlar,
Kötülerin dünyasında, onlar bir gün yaşarlar,
Hak adına zulmedenler, kendini hiç görmezler,
Hesap günü geldiğinde, asıl onlar şaşarlar.

KENDİ DE BİLMEZ

Zaman dur durak bilmiyor,
Sürüklüyor hep peşinden,
İnsanın çoğu gülmüyor,
Korkuyor kendi leşinden.

Kemiyeti yükselttik keyfiyeti düşürdük,
Kemiyet yüksek diye, nemaları devşirdik,
Keyfiyeti olmayan, değerden yoksun değer,
Meyvesiz ağaçların,sayısıyla övündük.

Kadın olmadan önce var olduk insan olarak

Bakabildiysek eğer insanlara insan gibi

Erkeksek erkek tabi kadınsak kadın kalarak

Kadir-i mutlak sensin, ey varlığı var eden,
Secdeye varmak diler, var kıldığın bu beden,
Müdrikim varlığına, aczimi de bilirim,
Sana yönelmek için vardır yeterli neden.

Şu Maraş'ı tasvire, sözcükler kifayetsiz,
Yeşili benzemekte, inan Cennetten farksız,
Solursan havasını, kopman olur imkansız,

Hadi gel sen de solu, Maraş'ın havasını,
Maraşta bulacaksın, Cennet manzarasını,