Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Milleti parçaladılar,,
Batıdan kültür çaldılar,
Batılı olamadılar,
Batıla batıp kaldılar.

Her dindar olan aynı zamanda çağdaştır,
Madem ki bu din kıyamete kadar sürecek,
Dindara gerici diyenl sarhoştur ayaştır,
Öldüğü gün ummadığı başına gelecek.

ÇABUK GEL

Kapımı açık tuttum, istediğin zaman gel,
Bekliyor olacağım,kimse olamaz engel,
Sana hiç darılmadım, seven hiç darılır mı,
Kapım tek sana açık, bekletmeden çabuk gel.

Hüznüm içimde benim, tebessüm eder yüzüm,
Belli etmez kimseye, gizlice ağlar gözüm,
Gören sorunsuz sanır, yaralarım kanarken,
Kendimde saklamışım, sırlarla dolu özüm.

Buzlu cam var önümde, içimi titretiyor,

Ben seni hep yanımda, yüreğimde hissettim,
Beni senisiz bırakma, sonra olurum yetim,

Varlığın varlığımdır, nefesin oksijenim,
Kuru yaprağa döner, büzülür sensiz tenim.

İşit kulağını ver,okunmakta bak ezan,
Ezan güven unsuru, ruhlara huzur verir,
Ezana selam durur, evreni saran fezan,
Ezan bünyeye giren, tüm putları devirir.

İfadede acizdir, büyüklük kelimesi,

ÇAĞIRIR

Ne şanına bakar, ne servetine,
Ne dinine bakar, ne milletine,
Ne kinine bakar, ne hürmetine,
Günü geldimi çağırır mezar.

İki elim kanda olsa,
Gök yüzünden taşlar yağsa,
Yollarıma engel konsa,


Yeter ki sen, gel de bana,

Seni nasıl sevdiğimi, bir ben bilirim bir Allah,
Sana gönül verdiğimi, senin için öldüğümü,
Belki yanında değilim, senleyim her akşam sabah,
Sen yanımda olmayınca, kimse görmez güldüğümü.

Adımı bile unuttum, seni ben de sanıyorum,

Senden başkayı neylerim,
Benim canım seni ister,
Sen Hak'sın sana söylerim,
Bana cemalini göster,

Göster Allah, göster bana,