Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Aradığın yar mı, yoksa kendin mi,
Bunca yandıkların, senin derdin mi,
Senden isteneni, ele verdin mi,
Yari değil beni, ben bulamadım,

Kendini bilenlere, dünyada rahat yoktur,
Sefayı sürenlere, ölüm en büyük şoktur,
Fukaralar şükreder, zenginler daha ister,
Zenginler aç gözlüdür, fakirin gönlü toktur.

Allahtan gelenler Allaha döner,
Dünya dediğimiz, gurbettir bize,
Her yanan mutlaka, gün gelir söner,
Asla güvenmeyin, ateşinize.

Kendi mihverinde, her nesne döner,

Gece gündüzü sarıyor,
Gündüz geceyi kavrıyor,
Ömrü kemirmek isteyen,
Dünya durmadan dönüyor,

Yaptığımı yaptım der de, çarelerin tükenirse,
Adını ne koyacaksın, zaman önünde erirse,
Sormaz mısın hiç kendine, neden aciz kalıyorum,
Kabullenmekten korktuğun, bir gün başına gelirse.

Düşünmeni istiyorum, pişmanlık fayda getirmez,

RUHLAR ALEMİNDEN

Ruhlar aleminden geldim,
Konuk oldum şu dünyaya,
Dünya sahibini bildim,
Kandım gördüğüm rüyaya.

Ömrümün son güneşi, batmak üzere şimdi,
Geceler kapkaranlık, diyecekler bu kimdi,
Teselliler faydasız, batan güneş doğmuyor,
Ya güldü diyecekler, ya da derler dikendi.

HELALLAŞALIM

Öncelikle insanız, hatamız olabilir,
Bencillikle kimimiz, ayrı tel çalabilir,
Kimimiz kimimizden, kötülük bulabilir,

Doğuştan sahip olunan,
Sonradan da kazanılan,
İnsanlara çok görülen,
Hakkı gaspeder zalimler,

İnsan diye yaratıldım,
İnsan içine katıldım,
Terazinin kefesinde,
İnsanlığımla tartıldım.