Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Doğuştan sahip olunan,
Sonradan da kazanılan,
İnsanlara çok görülen,
Hakkı gaspeder zalimler,

İnsan diye yaratıldım,
İnsan içine katıldım,
Terazinin kefesinde,
İnsanlığımla tartıldım.

Dikenler korur gül'ü,
Yaratan görür kul'u,
Ey gönül bilmez misin,
Vahiy aşkın okulu.

Aşkın kalbimde her zaman, yaşadı hep yaşayacak,
Yüreğim bil ki aşkını, yıllar boyu taşıyacak,

Senden seni istiyorum,yakma artık yüreğimi,
Ne olursun kabul eyle, gönlümdeki dileğimi,

Arı olmayan varlıklar,asla insan olamaz,
Kendisi gibi arsızdan, başka bir dost bulamaz,
Fıtrata ters fiillerle, belli olur renkleri,
İnsan doğmuş olsalar da, onlar insan kalamaz.

Verdin bana derdini, dermanı aratırsın,
Dert içinde dermanı, ne güzel yaratırsın,

Bu yürek ayrılığa, asla hiç dayanmadı,
Kerem bile aslıya, benim gibi yanmadı,

Kötülük hiç dilemez,
Anasız yüz gülemez,
Anasız kalmayanlar,
Yaşamazsa bilemez,

Ruhum ruhunu sarsın,

Özgür olmalı iradem,
Hakka doğru gider kadem,
Toprak bağrına basarken,
Alnımdan öper seccadem.

Kara diyorlar afrikaya,
Bahtı mı kara, yoksa derisi mi kara,
Onları bu hale düşürenlerin yüzü olsun kapkara,
Utanmazlar, arlanmazlar hala atmakta nara,
Göz göre göre insanlar kırım kırım kırılıyorlar,
Bugün onlar düşmüşler dara,

Gözlerin dili ortak, sen anlat ben anlarım,
O bakışın olmazsa, hüzünlenir ağlarım,
Gözlerin deniz olur, gözyaşlarım da ırmak,
Yüreğinin içine, süzülerek akarım.