Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bitirmişim dünyamı, ahir adımlar kaldı,
Sanmayın ki bu aciz, dünyaya derin daldı.

Yatalak olunca bakmayacaksan
Söyle be sen beni böyle mi sevdin
İyi gün kötü gün yeminimiz var
Benim yerimde sen olabilirdin

Sevmek dille değil gönül iledir

Sükuti hayale uğrattın beni,
Hayalimde bilsen ne günler vardı,
Senden istemiştim beni sevmeni,
Seninle ruhumu hüzünler sardı.

Yağmur bulutları umut dağıttı,

Ne yemenden gelmişim,
Kahve olup karşına,
Ne dokunan ipeğim,
Giremedim çarşına,
Hiç kimsenin giremem,
Bilin ki günahına,

Kavmi kimliğim tercihim değil,
O yoktan var edenin tercihi,
Ey nefsim yaradanına eğil,
Yaradandır tercihin sahibi.

Yari görünce sevende ne hüzün kalır ne gam,
Müştak olur dil tutulur, yürekten çıkar makam

Lı Zeynıkê, Zeynıkê,........................Zeynep ha Zeynep,
Zeynık pora şe dıkê,.......................Zeynep saç taramakta,
Destı vida lilıkê,..............................Elinde ayna var,
Zeynıkê ha Zeynıkê,.......................Zeynep ha Zeynep,

Ne partimiz bir dindir, ne mezhep ne tarikat.
Kuldan beklenen yalnız, yaradana sadakat.

Ölmeden ölebilen, korkuları yenmiştir,
Ölümden ötesine, insanlar hükmedemez,
Ölümle dirilenler, nefsine direnmiştir,
Korkularla yaşayan, ölmeyi düşünemez,

KARARIM

Israrın anlamı yok,dönüşü yoktur artık,
Bu yola baş koymuşum,vazgeçmemi bekleme,
Sanma pabuç bıraktık, amacımız besbelli,
Düşünüp anlamadan,başka anlam yükleme.