Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yatalak olunca bakmayacaksan
Söyle be sen beni böyle mi sevdin
İyi gün kötü gün yeminimiz var
Benim yerimde sen olabilirdin

Sevmek dille değil gönül iledir

Ne yemenden gelmişim,
Kahve olup karşına,
Ne dokunan ipeğim,
Giremedim çarşına,
Hiç kimsenin giremem,
Bilin ki günahına,

CUMA'YA BİLİNÇLE GİT

Giy temiz elbiseni,
Kokular saç çevrene,
Rabbim yarattı seni,
Gönderdi şu evrene.

Cumanız cuma olsun, imanınız da iman,
Cumayı eda eder, idrak eden Müslüman,
Mazeret ayrı olgu, bahane ayrı yalan,
Zaman o kadar çok ki, demeyin yoktur zaman.

Sana kimsin demeden hoş geldin derim
Ben yalnızca insan olanı severim
İnsan olmak görüntü değildir elbet
İnsan gibi insanlara insan derim

Ne türk olmak ne de kürt olmak değildir

KARARIM

Israrın anlamı yok,dönüşü yoktur artık,
Bu yola baş koymuşum,vazgeçmemi bekleme,
Sanma pabuç bıraktık, amacımız besbelli,
Düşünüp anlamadan,başka anlam yükleme.

Yok iken hiç bir zerre,ancak var idi Allah
O zamanda yok idi ne akşam nede sabah

Ne zaman vardı anda nede mevcut bir mekan
Ol demeden olmazdı dünya dediğimiz han

Hak teala nimetleri, takdim etmiş tüm kullara,

Dili dini ve rengine, bir üstünlük sağlamadan,

Ölümlüler engel koymuş, nimete giden yollara,

Sanatın en büyüğü,
Kainatın varlığı,
Bunu anlamayanda,
Vardır fikir darlığı.

Renklerimiz farklıdır beyaz siyah ve sarı
Dizaynımız aynıdır baş gövde ayakları

Doğarken ağlamışız elbet insan olarak
İnsan gibi yaşayıp insan gibi gülerek